Frank Durward White (ur. 4 czerwca 1933, zm. 21 maja 2003) – amerykański polityk ze stanu Arkansas. Związany z Partią Republikańską White pełnił urząd w latach 1981–1983. Dziś pamiętany jest głównie dlatego, iż w roku 1980 pokonał urzędującego gubernatora i późniejszego prezydenta, Billa Clintona, który w roku 1982 odzyskał utracone stanowisko i pełnił urząd do objęcia Białego Domu w 1993.
White urodził się jako Durward Frank Kyle, ale zmieniono mu nazwisko na nazwisko White i przestawiono imiona, kiedy jego matka powtórnie wyszła za mąż, a nowy ojczym adoptował go. White urodził się w Texarkana w Teksasie.
White zrobił karierę m.in. w sektorze bankowym i w latach 70., jeszcze jako demokrata, przewodniczył ciału Arkansas Industrial Development Commission, powołanego swego czasu przez gubernatora Orvala E. Faubusa.
W roku 1980 zmienił przynależność partyjną i kandydował z ramienia republikanów przeciwko urzędującemu gubernatorowi Clintonowi, najmłodszemu szefowi stanowej władzy wykonawczej w historii USA, pokonując go niespodziewanie.