Stanisław Czajka (ur. 13 listopada 1897 w Kamiennej, zm. 4 lipca 1965 w Częstochowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, rektor Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie w latach 1936–1944, biskup pomocniczy częstochowski w latach 1944–1965.
Życiorys Urodził się 13 listopada 1897 w Kamiennej w rodzinie Andrzeja i Marianny z Gapińskich, prowadzących niewielkie gospodarstwo rolne. Edukację w zakresie szkoły średniej podjął dzięki materialnemu wsparciu proboszcza parafii Kłotno księdza Franciszka Świetlickiego. Najpierw kształcił się w Gimnazjum Księży Pijarów w Piotrkowie Trybunalskim, po wybuchu I wojny światowej uczył się prywatnie, a ukończył Liceum Piusa X we Włocławku, po czym w miejscowym seminarium duchownym odbył studia filozoficzno-teologiczne. 20 marca 1920 przyjął święcenia diakonatu, a 13 czerwca 1920 w bazylice katedralnej we Włocławku został wyświęcony na prezbitera przez biskupa diecezjalnego kujawsko-kaliskiego Stanisława Zdzitowieckiego. Pierwotnie inkardynowany do diecezji kujawsko-kaliskiej, w 1925 został włączony do prezbiterium nowo erygowanej diecezji częstochowskiej. Na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie rozpoczął studia prawnicze, z których przeniósł się na studia z zakresu prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1928 uzyskał licencjat.