Środowisko, w którym obraca się Fabrycy Marietta – wędrowna aktorka komediowa, pierwsza miłość Fabrycego. Giletti – wędrowny aktor komediowy, impulsywny i zazdrosny kochanek Marietty, który ginie w pojedynku z Fabrycym. Fausta – śpiewaczka operowa, kochanka Fabrycego. Klelia Conti – młoda córka generała Fabio Contiego, jedyna prawdziwa miłość Fabrycego. Markiz Crescenzi – podstarzały zamożny arystokrata, którego z rozkazu ojca poślubia Klelia. Ferrante Palla – genialny poeta, rewolucjonista i szaleniec, żyjący w nędzy niejako na własne życzenie. Jest na rozkazach księżnej Sanseverina, którą wielbi i okazuje jej specjalne względy. Ojciec Blanès – proboszcz kościoła w Grianta, pasjonat astronomii, mentor Fabrycego, który przepowiada mu przyszłość. Ludovico – wieloletni służący i przyjaciel Fabrycego.
Recepcja powieści Pustelnia parmeńska, podobnie jak niemal cała twórczość Stendhala, nie zyskała uznania w oczach współczesnych. W epoce romantyzmu raziła intelektualna oschłość jego stylu. Pisarz, świadomy tej oceny, uważał, że tworzy "dla garstki szczęśliwców" (ang. "to the happy few" - ostatnie zdanie powieści), czyli dla czytelników, którzy mają pojawić się wiele lat później.