thumb|Tablica upamiętniająca Jerzego Zagórskiego przy ul. Mickiewicza 18 w Warszawie thumb|Grób Jerzego Zagórskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jerzy Zagórski (ur. w Kijowie, zm. 5 sierpnia 1984 w Warszawie) – polski poeta, eseista i tłumacz, współtworzył grupę „Żagary”.
Życiorys Urodził się 13 grudnia 1907 w Kijowie, w rodzinie Tadeusza..
Do Warszawy przyjechał po Bożym Narodzeniu w 1918. Był absolwentem stołecznego Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego (1927)Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989, s. 348, poz. 49 oraz fot. nr 45 po s. 224. Tam też jego wspomnienie: "Wywołani do tablicy" na s. 162–166.. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Współtworzył redakcję czasopism „Żagary” i „Pion”. W 1937 roku przeprowadził się z żoną na stałe do Warszawy. W czasie II wojny światowej współredagował konspiracyjny miesięcznik „Kultura Jutra”. Po wojnie był attaché kulturalnym ambasady polskiej w Paryżu. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego. 31 stycznia 1976 podpisał tzw. Memoriał 101.
W jego poezji przedwojennej, bliskiej awangardzie, dominuje katastrofizm, natomiast w późniejszej – klasycyzm.
Przetłumaczył m.in. Maskaradę Lermontowa i gruziński poemat Rycerz w tygrysiej skórze.