Produkcja W 1980 roku, podczas prac projektowych, planowano, że pierwsze trzy prototypy 6WE będą gotowe do eksploatacji w II kwartale 1983 roku, a na przełomie lat 1982/1983 w Pafawagu będzie przygotowana produkcja seryjna, która ruszy w latach 1983–1985. Zakładano produkcję około 500 składów tego typu do 1990 roku, a potem około 20–30 rocznie. Jednostki 2WE natomiast chciano wytwarzać od 1985 roku. Problemy gospodarcze kraju spowodowały jednak znaczące opóźnienia względem założonego planu. W 1986 roku w budowie były dwa prototypowe egzemplarze 6WE i producent przewidywał ich przekazanie do badań w I półroczu 1987 roku.
Zgodnie z założeniami opracowano jednostkę typu 6WE wyposażoną w rozruch oporowy, powstał jednak również projekt wersji rozwojowej typu 6WEa z tyrystorowym układem rozruchu impulsowego. Układ ten zamontowano na potrzeby testów w 1984 roku w wagonie EW58-018sa, pozostawiając w drugim wagonie silnikowym rozruch oporowy. W 1988 roku, po zakończeniu tych testów, stwierdzono, że układ nie nadaje się do seryjnego wdrożenia i że w nowych zespołach zostanie zastosowany rozruch oporowy. Wówczas zdecydowano także, że produkcja wersji 6WEa opracowywanej w ramach Centralnego Programu Badawczo-Rozwojowego zostanie rozpoczęta w 1993 roku.