Sza’ul Mofaz (hebr. שאול מופז, ur. 4 listopada 1948 w Teheranie) – izraelski polityk i wojskowy. Szesnasty szef sztabu generalnego (raw alluf), członek Knesetu, minister i wicepremier.
Mofaz pełnił swe funkcje pod trzema premierami – mianował go Binjamin Netanjahu w 1998, później zastąpił go Ehud Barak, a w 2002 na stanowisko ministra obrony powołał go Ariel Szaron.
Życiorys Urodzony w Iranie Mofaz wyemigrował z rodzicami do Izraela w 1957. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do armii w 1966 i służył m.in. w elitarnej jednostce piechoty Sajjeret Matkal. Uczestniczył w wojnie sześciodniowej, wojnie Jom Kipur, konflikcie w Libanie i operacji wyzwolenia porwanych przez terrorystów pasażerów samolotu w Entebbe (operacja „Piorun”).
Był dowódcą brygady piechoty podczas konfliktu w Libanie w 1982. Potem ukończył szkołę US Marine Corps w Quantico w Wirginii. Po powrocie został mianowany szefem szkoły oficerskiej. Wrócił jednak do czynnej służby w 1986.
Osiągnął stopień generała brygady w 1988. W 1993 został dowódcą sił armii izraelskiej na Zachodnim Brzegu. W 1994 został generałem-majorem i dowódcą południowych oddziałów armii. W 1997 został wiceszefem, a w 1998 szefem sztabu generalnego.