mały|250x250px|Leżąca kozica thumb|250px|Kozice w Tatrach Kozica północna, dawniej: kozica (Rupicapra rupicapra) – ssak z rodziny wołowatych (Bovidae), zamieszkujący wysokie góry, takie jak Alpy, Jura, Kaukaz, Taurus, góry Bałkanów, Karpaty Wschodnie, Tatry oraz Sudety (rejon Średniaka). Jeden z dwóch gatunków z rodzaju Rupicapra (drugi to kozica południowa, występująca w Pirenejach, Apeninach i Górach Kantabryjskich).
Podstawowe wiadomości długość ciała 120–135 cm wysokość w kłębie do 90 cm masa ciała 34–62 kg ubarwienie brunatne, wzdłuż grzbietu ciemniejsza smuga ciąża trwa 150–200 dni.
Dojrzałość płciową osiąga w wieku około 20 miesięcy, ale rozmnaża się dopiero po osiągnięciu 3–4 lat. Żyje 18–25 lat. Młode rodzą się najczęściej wiosną (od końca kwietnia do połowy czerwca), kozice rodzą najczęściej jedno, rzadziej dwa młode. Zarówno samce, jak i samice posiadają rogi (haki).
Struktura stada Zwierzę stadne, żyje w niewielkich grupach zwanych kierdlami. Na czele kierdla zawsze stoi doświadczona samica z młodym, tzw. licówka, niżej stoją inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając się do kierdli jesienią na czas godów.