Po kampanii wrześniowej przez Rumunię przedostał się do Francji. Tam przydzielono go do właśnie organizowanego dywizjonu bombowego PSP. Gdy Francja skapitulowała, Śniegula ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0749, od maja do lipca 1941 przeszedł przeszkolenie w 18 Operational Training Unit w Bramcote. Od 28 lipca 1941 służył w 305 dywizjonie bombowym „Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego” na stanowisku dowódcy eskadry.
Od 21 czerwca 1942 do 17 stycznia 1943 był dowódcą dywizjonu. 6 września 1942 roku został odznaczony przez gen. Władysława Sikorskiego Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari. 18 stycznia 1942 został oficerem łącznikowym w 1. SBS, a następnie referentem w Inspektoracie PSP. W 1944 ukończył studia w Wyższej Szkole Lotniczej. W administracji PSP służył do końca wojny, dochodząc do stanowiska szefa wydziału w dowództwie PSP.
Po zwolnieniu z polskiego lotnictwa zdecydował się pozostać w Wielkiej Brytanii, a kilka lat później przeniósł się do Kanady, do Ontario. Polskę odwiedził kilkakrotnie dopiero w latach 70. Po wprowadzeniu stanu wojennego na znak protestu obiecał, że nie przyjedzie do Polski, dopóki nie zmienią się władze i ustrój.