oraz działka M197 20 mm. AH-1F: Wprowadzenie wyświetlacza Head up Display oraz zintegrowano dalmierz laserowy, zakłócacz podczerwieni, system nadzoru paramertrami lotu M143. Model 249: Eksperymentalna wersja z czterema łopatami. Model 309 King Cobra: Eksperymentalna wersja z silnikiem Lycoming T-55-L-7C.
Dwusilnikowe:
AH-1J SeaCobra: Zastosowanie silników TP-400-CP-400. Po raz pierwszy zastosowano wieżyczkę M97 i M197. Możliwość przenoszenia rakiet Zuni. AH-1J International: Eksportowa wersja modelu AH-1J SeaCobra. AH-1T SeaCobra: Wydłużono kadłub, unowocześniono silnik. Wywodzi się od eksperymentalnego Bell Model 309 King Cobra. AH-1W SuperCobra ("Whiskey Cobra") Wprowadzenie technologii ze śmigłowca AH-1F oraz możliwość obsługi AGM-114 Hellfire. Zamiana silników na General Electric T700-401. Wzmocnienie opancerzeniem, wzrost masy własnej do 4630 kg. Możliwość obsługi AIM-9 Sidewinder. AH-1Z Viper ("Zulu Cobra") Cyfrowa awionika, dodatkowe opancerzenie, wzrost masy własnej do 5500 kg, a startowej do 8400 kg. Prędkość wzrosła do 296 km/h a maksymalna chwilowa do 411 km/h. Zasięg wynosi 685 km. Czterołopatowe wirniki + przeniesienie wirnika ogonowego z prawej na lewą stronę.