W 1403 Borysław poręczył sądowi, że Mikosz Rościęgniewski z Roszczek koło Buku przeprosi burgrabiego poznańskiego. W 1403 Borysław Siekierka wraz z wdową po Macieju krawcu poznańskim toczył proces z Wawrzyńcem Łódzkim zwanym też Będlewskim i wygrał go w 1404. Sąd nakazał zająć dobra Będlewskiego na sumę 6 grzywien. W 1404 wygrał z nim kolejny proces tym razem o zniewagę.
Od połowy XV wieku właścicielami Strzeszyna byli Sadowscy noszący odmiejscowe nazwisko od Sadów. W 1551 Wojciech Sadowski pozwał Andrzeja Węgorzewskiego komandora domu joannitów poznańskich o rozgraniczenie opuszczonej i przyległej do Krzyżewnik wsi Rangoczino należącej do joannitów, która graniczyła z wsią Strzeszyn należącej wówczas do Sadowskiego. Opisana została przy okazji granica, która od niepamiętnych czasów oznaczona była metalowymi znakami i biegła od kopca narożnego umiejscowionego nad Jeziorem Strzeszyńskim w Drogocinie dzielącego Drogocin, Strzeszyno i Rangoczino, aż do kolejnego kopca narożnego dzielącego Strzeszyno, Rangoczino i Krzyżewniki.