Reagan zaatakował wówczas podstawy polityki zagranicznej administracji Forda: Zapytajcie ludność Łotwy, Litwy, Czechosłowacji, Polski, Węgier i pozostałych NRD, Bułgarii i Rumunii – spytajcie ich jak to jest, gdy się żyje w świecie, nad którym panuje Związek Radziecki. Ja nie chcę żyć w takim świecie i myślę, że wy także. Dowiadujemy się, że pewien wysoki urzędnik Departamentu Stanu, Helmut Sonnenfeldt, o którym dr Kissinger mówi, że jest jego własnym Kissingerem, wyraził pogląd, że te podbite narody powinny wyrzec się myśli o narodowej niepodległości i po prostu powinny stać się częścią ZSRR. Mówi, że ich pragnienie wydostania się z sowieckiego kaftana bezpieczeństwa zagraża wybuchem III wojny światowej.
Komentując wypowiedź Reagana Strobe Talbott, wtedy korespondent magazynu Time, stwierdził, że nie ma nic w jakiejkolwiek wersji wypowiedzi Sonnenfeldta, która by usprawiedliwiała zarzut Reagana, że Sonnenfeldt skazał „niewolników” w Europie Wschodniej na zostanie „częścią Związku Radzieckiego”. Choć Sonnenfeldt obawia się skutków jakiegokolwiek gwałtownego ruchu w stronę niepodległości krajów w bloku komunistycznym, jednak stanowczo twierdzi, że istotą jego tak zwanej doktryny jest idea stopniowej liberalizacji Europy Wschodniej.