Leon Waldemar Babinicz (ur. 13 sierpnia 1902 w Kowlu, zm. 22 kwietnia 1969 w LublinieWg Jarosz/Krzywicki (2011) zmarł 21.04.1969 w Nałęczowie.) – polski publicysta, reportażysta, pisarz i pedagog; regionalista i etnograf amator; działacz kulturalny.
Życiorys Był synem notariusza Stanisława i Marii z Finów. W rodzinnym Kowlu Waldemar ukończył szkołę powszechną, a po przeniesieniu się rodziny do Chełma, ukończył tam gimnazjum. Znaczny wpływ na postawę społeczną i zainteresowania młodego Babinicza wywarł w tym okresie dyrektor szkoły, Wiktor Ambroziewicz. Pod jego namowami organizował Koło Młodzieży Narodowej, należał też do Sokoła, Straży Kresowej i POW, silnie wiążąc się z ideami Józefa Piłsudskiego.
Początkowo studiował polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, po czym przeniósł się na Uniwersytet Wileński, gdzie w 1926 uzyskał tytuł magistra. Do 1933 pracował jako nauczyciel języka polskiego i francuskiego, kolejno w gimnazjum we Frampolu, w Szkole Rolniczej w Sobieszynie, szkole lotniczej w Dęblinie i marynarki w Toruniu. W Toruniu został prezesem ZNP, aktywnie związał się również z PZZ.