thumb|166px|Franciszek Barss, miniatura współczesna Franciszek Barss (ur. 18 lutego 1760 w Warszawie, zm. w 1812) – palestrant warszawski, publicysta, tłumacz i dyplomata emigracyjny.
Życiorys Syn warszawskiego mieszczanina Piotra Pawła Barszcza (sekretarza królewskiego, pisarza sądów biskupich poznańskich i warszawskich) i Franciszki z Gaudzickich (Gawdzickich). Żona, Ludwika z domu Rafałowicz. W młodości otrzymał staranne wykształcenie, dzięki któremu podjął pracę w warszawskiej palestrze (jako obrońca sądowy niezamożnych)
W swojej publicystyce występował w obronie mieszczaństwa i postulował przyznanie mu praw publicznych. W roku 1789 związał się z prezydentem Warszawy Janem Dekertem (organizował zjazd przedstawicieli miast polskich) i był jednym z organizatorów czarnej procesji. Być może, dla powstrzymania jego radykalizmu mieszczańskiego Sejm Czteroletni (przygotowywał akt oskarżenia w procesie Adama Ponińskiego), konstytucją z 11 listopada 1790 nobilitował go. Szczególnie aktywny w latach 1788–1792, w czasie obrad Sejmu Czteroletniego. Współautor uchwały Sejmu "Prawo miast" z 18 kwietnia 1791 oraz, wraz z Hugonem Kołłątajem i Janem Dekertem, wystąpienia dla Sejmu w sprawie statutu miast, opracował także projekt ustawy o organizacji sądownictwa. Brał aktywny udział w pracach komisji koronnej przygotowującej tzw.