Kodowanie alfabetu źródłowego zgodnie z algorytmem (oznaczenia jak na rysunku obok): Łączenie symboli (A) i (B), co powoduje powstanie (A + B) = 0,3; (C) = 0,3; (D) = 0,4. Łączenie drzewa (A + B) z symbolem (C), uzyskując elementy ((A + B) + C) = 0,6 i (D) = 0,4. Łączenie drzewa ((A + B) + C) z symbolem (D). Teraz pozostaje tylko jeden wolny węzeł (korzeń) – otrzymujemy drzewo (((A + B) + C) + D) = 1,0. Pozostaje obliczenie kodów poszczególnych symboli: A = lewo, lewo, lewo = 000 B = lewo, lewo, prawo = 001 C = lewo, prawo = 01 D = prawo = 1 Jak łatwo sprawdzić, średnia długość kodu wyniesie:
Jest to mniej niż 2 bity potrzebne w trywialnym kodowaniu o stałej długości znaku. Z kolei entropia źródła wynosi: – optymalne kodowanie powinno charakteryzować się taką właśnie średnią długością kodu. Jednak widać, że jest ona większa – efektywność wynosi w tym przypadku
Dekodowanie jest procesem odwrotnym.