Zatem odpowiednim parom znaków odpowiadają: AA – 101010 AB – 101011 AC – 00011 AD – 11111 BA – 00010 BB – 11110 BC – 1000 BD – 1011 CA – 10100 CB – 1001 CC – 001 CD – 010 DA – 0000 DB – 1110 DC – 011 DD – 110
Średnia liczba bitów przypadająca na parę symboli to 3,73, a więc średnia liczba bitów na symbol to 1,865. Jest to znacznie lepsza kompresja (6,75% zamiast 5% przy maksymalnej możliwej 7,68%) niż w poprzednim przykładzie. Używając większej liczby znaków, można dowolnie przybliżyć się do kompresji maksymalnej, jednak znacznie wcześniej wyczerpie się pamięć, ponieważ wymagania pamięciowe rosną wykładniczo do liczby kompresowanych jednocześnie symboli.
Kodowanie Huffmana z mniejszymi wymaganiami pamięciowymi Jeśli kodowane są pary symboli (tak jak w przykładzie powyżej) albo trójki symboli, czy ogólnie n-tki symboli, to rozmiar drzewa Huffmana rośnie znacząco – drzewo Huffmana należy zapisać razem z zakodowanym komunikatem, aby można go było zdekodować;