mały|Sekarmadji Maridjan Kartosuwirjo, przywódca Darul Islam Sukamarji Kartosuviryo (ur. 1905, zm. 1962) – indonezyjski działacz polityczny, muzułmański maksymalista, przywódca powstania z roku 1948, które wybuchło na Zachodniej Jawie i miało na celu przemianę Indonezji w państwo zarządzane prawami islamu. Przyczynami powstania były zarówno nienawiść miejscowej ludności do okupantów holenderskich, jak i ogólne niezadowolenie wszystkich warstw społeczeństwa – a przede wszystkim rolników – z ciężkiej sytuacji ekonomicznej państwa.
Kartosuviryo zasłynął pośród swoich zwolenników jako kalifatulla – namiestnik Boga na ziemi, mahdi, pojmowanie którego łączyło się w ludowej mitologii z Ratu Adil – sprawiedliwym księciem, który miał się objawić na Jawie, aby zaprowadzić na niej sprawiedliwe rządy. Karosuviryo głosił idee hidżry – opuszczenia świata, na którym panują niewierni (w tym przypadku holenderscy kolonizatorzy). Dając za przykład Proroka Mahometa, który opuścił Mekkę i udał się do Medyny, nauczał, iż każdy muzułmanin powinien odcinać się od niewiernych, oczyścić się duchowo poprzez powrót do islamu w najczystszej formie oraz ogłosić dżihad w celu przemiany najpierw Indonezji, a następnie całego świata w królestwo podległe prawu muzułmańskiemu – szariatowi.