Robił to proboszcz z Lubszy i od tego czasu mieszkańcy Ligoty zmienili przynależność do kościoła parafialnego. Piękna to opowieść, lecz nieprawdziwa. W tamtych czasach nikt nie słyszał o demokracji i wybieraniu sobie pana czy parafii. Rzeczywistość przedstawiała się tak, że książę Bernard pozwolił pisarzowi nadwornemu, Piotrowi z Lubszy, na wydzielenie Ligoty z terytorium miejskiego Woźnik.
Wiadomości o dziejach Ligoty w ciągu następnych wieków są bardzo skąpe. Ludwik Musioł przypuszcza, że wieś była pustkowiem. Podaje, że w 1720 r. określona była jako „całkiem pusta”. Trochę to kłóci się z wiadomością o istnieniu szkoły w Ligocie już w 1784 r., której kierownikiem był Jan Adam.
Z końca XVII lub z początku XVIII wieku pochodzi najstarsza pieczęć przedstawiająca koło od wozu. W ten sposób zaznaczony został związek z Woźnikami. Pieczęć posiada napis ELLGU. WOSCHNIK GEM: LUBLINITZ/CREIS. Kolejna zachowana pieczęć wykonana była po 1780 roku. Najbardziej prawdopodobne jest, że wspomniana pieczęć pochodzi z okresu pruskiego i została wykonana jak i inne pieczęcie w powiecie lublinieckim w drugiej połowie XVIII w..