Józef Karol Kostrzewski (ur. 22 stycznia 1883 w Krakowie, zm. 5 kwietnia 1959 tamże) – polski lekarz epidemiolog, mikrobiolog.
Życiorys W 1908 r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie został asystentem w Klinice Chorób Wewnętrznych. Rok później wyjechał do Kopenhagi, gdzie rozpoczął roczne studia w Państwowym Zakładzie Wyrobu Surowic (były one jedynym lekiem stosowanym przy chorobach zakaźnych). Po powrocie do Krakowa kontynuował pracę w Klinice Chorób Wewnętrznych, w marcu 1914 r. przeniósł się na Oddział Chorób Zakaźnych Szpitala im. św. Łazarza. Po wybuchu I wojny światowej został zastępcą prof. Romana Nitscha w Zakładzie Bakteriologii Twierdzy Kraków. 5 października 1917 r. został ordynatorem Oddziału Zakaźnego i Kierownikiem w Pracowni Bakteriologicznej Szpitala św. Łazarza. Pomiędzy 1920 a 1925 r. prowadził prace badawcze nad czerwonką, był jednym z pierwszych lekarzy, którzy wykryli we krwi chorych pałeczki tej choroby. Od 1925 r. był członkiem redakcji „Polskiej Gazety Lekarskiej”, funkcję tę pełnił do września 1939. W 1929 r. został profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie pracował nad durem brzusznym. Opublikował prace na temat przebiegu tej choroby, w 1932 r. opisał przebieg nawrotowego duru wysypkowego. Jego współpracownikiem był Mieczysław Bilek.