Znaczenie diagnostyczne ma także stosunek szerokości igły do jej grubości (1,86–2,00) oraz kształt komórek epidermy (u sosny drzewokosej są kwadratowe lub prostokątne), liczba kanałów żywicznych (5–7), odległość między wiązkami przewodzącymi (130–190 μm). Charakterystyczne są także komórki występujące pomiędzy wiązkami i nad nimi. Zazwyczaj mają lekko zgrubiałe ściany komórkowe i występują między nimi pojedynczo lub w grupach komórki sklerenchymatyczne.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w Europie Środkowej i na Półwyspie Bałkańskim, najliczniej w Alpach Wschodnich oraz na torfowiskach na Słowacji i w Czechach. W Polsce występuje wyłącznie na południu, w górach: w Sudetach (w Górach Izerskich, Karkonoszach, w Górach Stołowych, w Górach Bystrzyckich i na Wielkim Torfowisku Batorowskim), Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej i w Tatrach, głównie Tatrach Zachodnich (Boczań, Bobrowiec, Dolina Białego, Dolina Małej Łąki, Dolina nad Capkami, Dolina Olczyska, Dolina Strążyska, Opalony Wierch, Sarnia Skała, Siwarny Żleb, Siwarowy Żleb, Siwiańskie Turnie, Wielkie Koryciska, Wołoszyn).