Wiktor Leja (ur. 27 kwietnia 1910 w Kuźnicy Skakawskiej, zm. 5 marca 1981 w Nałęczowie) – polski lotnik i rzeczoznawca lotniczy, inżynier.

Życiorys Urodził się w Kuźnicy Skakawskiej koło Kępna. Jego ojciec Franciszek był nauczycielem szkoły powszechnej i średniej, matka – Pelagia z domu Długaszewska – była pochodzenia chłopskiego. Od młodości interesował się lotnictwem. Uczęszczając w latach 1924–1929 do Gimnazjum Męskiego klasycznego w Ostrowie Wielkopolskim, należał do koła Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej i zajmował się modelarstwem lotniczym. Po maturze w 1929 r. odbył dziewięciomiesięczną praktykę warsztatową. W 1930 r. rozpoczął studia na wydziale lotniczo-okrętowym Politechniki Gdańskiej (w Wolnym Mieście Gdańsku), działając tam w polskim ruchu studenckim. Był współzałożycielem Akademickiego Aeroklubu Gdańskiego, pełniąc funkcję członka zarządu i komisji rewizyjnej. Odbywał praktyki w fabrykach lotniczych i w PLL LOT. Jednocześnie przeszedł szkolenie szybowcowe w Fordonie w 1934 r. i Bezmiechowej w 1935 r. W 1936 roku ukończył studia, otrzymując dyplom inżyniera lotniczego. W tym roku też uzyskał licencję pilota samolotowego.