W 1949 r. został przeniesiony do Warszawy, obejmując stanowisko kierownika Kontroli Cywilnych Statków Powietrznych w Ministerstwie Komunikacji. 1 stycznia 1953 r. został Naczelnym Inżynierem – Dyrektorem Technicznym PLL LOT. Funkcję tę piastował do 1959 r., kiedy to objął stanowisko naczelnika wydziału technicznego Departamentu Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji.
W swojej długoletniej karierze otrzymał wiele odznaczeń i orderów za zasługi wobec państwa: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi, Medal X-lecia PRL, Srebrny i Brązowy Medal Za Zasługi dla Obronności Kraju, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal Pamiątkowym 50 lat Polskiego Lotnictwa Sportowego 1919-1969, Odznaka Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego, plakietka i odznaka Za Zasługi dla Aeroklubu PRL. Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI) wyróżniła go w 1960 r. Dyplomem im. Paula Tissandiera. Był laureatem honorowego wyróżnienia redakcji Skrzydlatej Polski pn. Błękitne Skrzydła.
Wieloletni prezes Zarządu Głównego Ligi Lotniczej, oraz członek Zarządu Głównego Aeroklubu PRL.