Istniały następujące pododdziały: batalion kadrowy kapitana Henryka Kosińskiego, liczący około 200 jeńców w oflagu II D Gross-Born i stalagu II B Hammerstein, batalion liniowy podporucznika Jana Nowaka ps. „Skrzydło”, a od końca 1940 Leona Hamerskiego ps. „Ziarno”, „Jotan”, skupiający około 365 jeńców z rejonu Biskupic, Białego Boru, Jeziornik, batalion Feliksa Itrycha, składający się z grupy robotników przymusowych (około 200 osób) z okolic Dąbrowy, Piły, Szczecinka, Turowa i Wilczych Lasków, którzy podporządkowali się „Odrze” w 1942. Część członków batalionu prawdopodobnie była też związana z Polską Armią Powstania, a po jej rozbiciu przez Niemców w 1943 podporządkowała się Armii Krajowej, zamierzając scalić z nią całą „Odrę”, grupa rekrutująca się spośród personelu chojnickich zakładów przemysłu samolotowego, sformowana w 1944 i współpracująca z AK. Łącznie „Odra” liczyła najprawdopodobniej około 850 członków, chociaż według niektórych powojennych wspomnień było to nawet około 4 tysięcy ludzi.