Robert Larimore Riggs, Bobby Riggs (ur. 25 lutego 1918 w Los Angeles, zm. 25 października 1995 w Leucadia) – amerykański tenisista.
W czasie II wojny światowej służył w armii Stanów Zjednoczonych.
Zmarł w wieku 77 lat po kilkuletniej walce z rakiem prostaty.
Kariera tenisowa Bobby Riggs w opinii Jacka Kramera był jednym z najlepszych zawodników w historii tenisa. Nie dysponował zbyt potężnymi uderzeniami, ale skutecznie grał w kontrataku oraz wykorzystywał wiele urozmaiconych zagrań, głównie dropszotów i lobów. Sam Riggs twierdził, że najlepsze lata kariery zabrała mu II wojna światowa.
Treningi tenisowe rozpoczął jako 12-latek pod kierunkiem Esther i Jerry’ego Bartoshów. W wieku 15 lat wygrywał turnieje w kategorii seniorów, a jako 16–latek pokonał w jednym z turniejów wicelidera rankingu amerykańskiego, finalistę Wimbledonu Franka Shieldsa.
W 1936 roku po raz pierwszy awansował do czołowej dziesiątki w USA (nr 4), gdzie znajdował się nieprzerwanie do końca kariery amatorskiej. Na czele tej klasyfikacji znajdował się w 1939 i 1941 roku, a w latach 1937–1938 był wiceliderem za Donem Budge'em i w 1940 roku za Donem McNeillem.