Przed Mundialem 1998 selekcjoner nie zdecydował się jednak na odmłodzenie mistrzowskiej drużyny i w efekcie Niemcy odpadli drugi raz z rzędu w ćwierćfinale po przegranej tym razem 0:3 z również rewelacyjną Chorwacją. Po turnieju dziennikarze zarzucili mu, że hołduje zbyt defensywnemu stylowi gry oraz że jest przywiązany do nazwisk zawodników, a nie do ich aktualnej formy (np. jeden z faworytów trenera Köpke, dwa lata wcześniej okrzyczany najlepszym bramkarzem Europy, został uznany za jednego z głównych winowajców przedwczesnego odpadnięcia Niemców z Mundialu). W spotkaniu z Jugosławią przepuścił piłkę pod brzuchem, a przeciw Chorwatom zawinił przy utracie dwu goli. Ponadto zarzucono selekcjonerowi niedostrzeżenie słabszej formy bocznych pomocników, Jörga Heinricha (29, Borussia Dortmund) i Christiana Ziege (28, A.C. Milan). A największa fala surowej krytyki spadła szczególnie po spotkaniu ze znacznie niżej notowaną Chorwacją, kiedy w drugiej połowie zamiast wzmocnić drugą linię, wprowadził na boisko trzeciego i czwartego napastnika (33-letniego Ulfa Kirstena i młodszego o rok Olafa Marschalla). Lecz po dwukrotnych odpadnięciach w ćwierćfinale za trenerem dwukrotnie wstawiał się Egidius Braun, ówczesny szef krajowej federacji.