Mimo oznaczenia jako promy desantowe nr 1 i 2, służyły tylko do celów transportowych; pierwszy z nich w porcie wojennym w Gdyni, a drugi w Świnoujściu. Prom nr 1 został przemianowany następnie na barkę desantową BD-1, a prom nr 2 na BD-2, w 1948 na BD-10, a finalnie w 1949 na BD-40 (co nie zmieniło charakteru ich służby jako jednostek transportowych)Według , BD-1 i BD-40 były określone jako 36-tonowe..
W 1946 roku wcielono także trzy poniemieckie kutry desantowe typu Sturmboot 42, początkowo oznaczane jako szybkobieżne kutry trałowe nr 1 – 3Według niektórych źródeł było ich cztery (czwarty wcielony w 1947 roku) lub w ogóle wyremontowano ich sześć (). Być może zachodzi omyłka z wyremontowanym po raz drugi w 1947 roku kutrem nr 2, który uprzednio zatonął.. W czerwcu 1947 roku przemianowano je na kutry motorowe KM-1 (później KM-23 i KM-49), KM-2 i KM-3; służyły do celów transportowych i pomocniczych. Miały one wyporność pełną 12,5 tony, długość 14,7 m i ładowność 40 ludzi, osiągały prędkość do ok. 21 w.