rzut pola wektorowego na kierunek ruchu cząsteczki (ich iloczyn skalarny) zaznaczony kolorem zielonym jest więc miarą pracy jaką wykonuje pole wektorowe nad cząstką w danym punkcie. Wartość całki krzywoliniowej jest więc równa pracy pola wektorowego nad cząstką wzdłuż całej jej trajektorii. Całkę krzywoliniową skierowaną pola wektorowego można skonstruować analogicznie do całki nieskierowanej pola skalarnego. Wykorzystując definicje oraz parametryzacji krzywej można skonstruować ją za pomocą sumy Riemanna. Dzieląc przedział na przedziałów długości oznaczając przez i-ty punkt na pozycja i-tego punktu na krzywej będzie dana przez Jednakże zamiast obliczać odległości między kolejnymi punktami należy wyznaczyć ich wektory przesunięcia Jak poprzednio, obliczenie we wszystkich punktach krzywej i wzięcie iloczynu skalarnego z każdym z wektorów przesunięcia daje nieskończenie mały przyrost każdego podziału na Przejście z długością podprzedziałów do granicy dążącej do zera daje sumę

Wektor przesunięcia między sąsiadującymi punktami krzywej jest dany jako

z tego powodu rozpatrywana całka jest równa

Niezależność od drogi Jeżeli pole wektorowe jest gradientem pola skalarnego tzn.

to pochodna funkcji złożonej z oraz wyraża się przez