Piśmiennictwo Pierwsza publikacją w języku chantyjskim był przekład Ewangelii Mateusza, opublikowany w 1868 r. w jednym z dialektów. Pierwsze bardziej konsekwentne i metodyczne próby stworzenia chantyjskiego języka literackiego pojawiły się dopiero w XX w. Do roku 1937 przy zapisie języka chantyjskiego posługiwano się alfabetem łacińskim, zaś po tej dacie – przestawiono się na cyrylicę. Mimo iż w języku tym rozwinęło się skromne piśmiennictwo, jednego języka literackiego nie udało się opracować; literatura rozwija się w 4 dialektach. Język chantyjski nauczany jest w szkołach podstawowych; ukazuje się w nim także gazeta.
Alfabet Do zapisu języka chantyjskiego od 1937 r. stosowana jest cyrylica uzupełniona o dodatkowe znaki.
Alfabet używany do zapisu języka chantyjskiego, wersja po reformie w roku 1990: А аӒ ӓӐ ӑБ бВ вГ гД дЕ еЁ ёӘ әӚ ӛЖ жЗ зИ иЙ йК кӃ ӄЛ лԒ ԓМ мН нӇ ӈО оŎ ŏӦ ӧӨ өӪ ӫП пР рС сТ тУ уӰ ӱЎ ўФ фХ хӼ ӽЦ цЧ чҶ ҷШ шЩ щЪ ъЫ ыЬ ьЭ эЄ єЄ̈ є̈Ю юЮ̆ ю̆Я яЯ̆ я̆
Zobacz też
język mansyjski Chantowie
Przypisy
Kategoria:Języki ugrofińskie Kategoria:Języki zagrożone w Rosji