W latach 70. była uważana za symbol seksu włoskiego i międzynarodowego filmu i wtedy osiągnęła największą popularność. W spaghetti westernie Vica Morrowa Człowiek zwany Młotem (A Man Called Sledge, 1970) zagrała postać prostytutki Rii, dziewczyny poszukiwanego bandyty (James Garner). Zagrała Martine Dupont, młodszą siostrę Mii Farrow w czarnej komedii Claude’a Chabrola Doktor Popaul (Docteur Popaul, 1972) z Jeanem-Paulem Belmondo. Za rolę markizy Eugenii Di Maquedy, sieroty wychowanej przez zakonnice, która w noc poślubną dowiaduje się, że jej mąż to jej brat w komedii erotycznej Luigiego Comenciniego Mój Boże, jak ja nisko upadłam! (Mio Dio, come sono caduta in basso!, 1974), nominowanej do Złotego Globu za najlepszy film nieanglojęzyczny, została uhonorowana włoskim Złotym Globem dla najlepszej aktorki. Przełomową kreacją była postać seksownej służącej Angeli w komedii erotycznej Obsesja (Malizia, 1973), za którą otrzymała włoski Złoty Glob i Srebrną Wstążkę, czyli nagrodę Włoskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych dla najlepszej włoskiej aktorki.