Art III Aonfer („Samotnik”) lub Art III mac Cuinn – na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Eremona) w latach 220–250, syn zwierzchniego króla Irlandii Conna Stu Bitew i jego pierwszej żony Eithne Thaebfoty, córki Brislinda Binna, króla Norwegów, eponim rodu O’h-Airt (O’Hart).
Art, według irlandzkiej legendy i historycznej tradycji, miał brata Connlę, który zakochując się w czarodziejce, poszedł z nią do Maga Mell. Od tej pory nigdy nie był widziany. Z tego wydarzenia Art zyskał swój przydomek (inne źródła mówią, że miał dwóch braci, Connlę Ruada („Czerwonego”) i Crionna, którzy byli zabici przez ich stryja Eochaida Finnfotharta). Be Chuma, która była wypędzona do Irlandii przez lud Tuatha Dé Danann za cudzołóstwo, poślubiła jego ojca Conna, będącego wdowcem. Ta jednak będąc mężatką, pożądała jego syna Arta. Kiedy druidowie skarżyli się, że jej bezeceństwo przyniosło przekleństwo na kraj. Be Chuma kazała, jako lekarstwo, skazać Arta na wygnanie. Kiedy Art powrócił z wygnania ze swą żoną Delbchaem, macocha była zmuszona do odejścia z Tary.