W latach 1899–1922 ulica nosiła nazwę Schloßstrasse, w latach 1922–1939 i w 1945 roku ulica Zamkowa, w latach 1939–1945 Ludendorffstraße, natomiast od 11 października 1946 roku ulica Armii Czerwonej. Uchwałą Rady Miasta Katowice nr VIII/44/90 z 8 października 1990 roku ulicy nadano nazwę aleja Wojciecha Korfantego. Od początku swego istnienia była miejscem, gdzie znajdowały się budynki użyteczności publicznej.
W latach międzywojennych XX wieku przy ówczesnej ulicy Zamkowej swoją siedzibę miały: Konsulat Republiki Łotwy (pod numerem 16), Restauracja Zamkowa Franciszka Matuli (ul. Zamkowa 1), jadłodajnia Adelista Dawida (pod numerem 2), Śląski Przemysł Rowerowy (ul. Zamkowa 20), „Polhurt” – Towarzystwo Przemysłowo-Handlowe (pod numerem 20), wytwórnia chemiczna „Steinhoff” (ul. Zamkowa 20), „Progress” Zjednoczone Górnośląskie Kopalnie (biuro sprzedaży węgla, ul. Zamkowa 10), sklep z benzyną, olejami i smarami H. Schwidewskiego (ul. Zamkowa 37 i 38), oddział Banku Kupieckiego Śląskiego i towarzystwa ubezpieczeniowego „Przyszłość” (pod numerem 1). W miejscu dzisiejszego ronda istniał przejazd kolejowy kolejki wąskotorowej, prowadzącej do kopalni „Ferdynand”.