Antoni Giełgud herbu własnego (ur. 27 kwietnia 1792, zm. 13 lipca 1831 rokuŁoza podaje datę 14 lipca 1831 roku. koło wsi Schnaugsten, koło Kłajpedy) – generał polski, generał brygady Królestwa KongresowegoRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego. Na rok 1830, s. 8., brał udział w kampanii 1812 oraz w powstaniu listopadowym, kawaler Orderu Virtuti Militari. thumb|Litografia z XIX wieku przedstawiająca Antoniego Giełguda
Życiorys Syn Michała Giełguda oraz Eleonory z Tyszkiewiczów. Podczas Kampanii napoleońskich wystawił własnym kosztem 21 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego, którym dowodził w stopniu pułkownika od 29 sierpnia 1812. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 15 lat służbyPrzepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s.]. W czasie powstania listopadowego początkowo pełnił służbę generała 1 brygady 1 dywizji piechoty generała Jana Krukowieckiego. Po tym gdy odznaczył się w bitwie pod Wawrem dowodząc trzema batalionami 5 pułku piechoty liniowej oraz kilka dni później w bitwie pod Białołęką wiążąc rosyjskie oddziały gen. Sackena mianowany został dowódcą 2 Dywizji Piechoty.