W 1993 wystąpił w teatrze Studio Buffo u Janusza Stokłosy i Janusza Józefowicza.
Spektakle teatralne mały|Odcisk dłoni Michała Bajora w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach Role 1979 – Do piachu... jako Johny Foce (reż. Tadeusz Łomnicki) 1979 – Equus jako Allan Strang (reż. Andrzej Rozhin) 1980 – Opera za trzy grosze jako Kapelmajster-Archanioł (reż. Ryszard Peryt) 1981 – Po Hamlecie jako Junior (reż. Janusz Warmiński) 1982 – Ścisły nadzór jako Moryś (reż. Romuald Szejd) 1982 – Śmierć Dantona jako Kamil Demoulins (reż. Kazimierz Kutz) 1982 – Niebo zawiedzionych (reż. Lena Szurmiej) 1983 – Z życia dżdżownic (reż. F. Bajon) 1983 – Pornografia jako Karol (reż. Andrzej Pawłowski) 1983 – Słodkie miasto jako Głos Rossa (reż. Emilian Kamiński) 1983 – Syn marnotrawny jako Arlekin (reż. Adam Hanuszkiewicz) 1984 – Trans-Atlantyk jako syn Ignac (reż. A. Pawłowski) 1985 – Brel (reż. E. Kamiński, W. Młynarski) 1985 – Maria i Woyzeck jako Błazen I (reż. A. Hanuszkiewicz) 1990 – Czerwony stoliczek (reż. Andrzej Strzelecki) 1993 – Music Hall – rewia (reż. Wowo Bielicki) 1994 – Nie opuszczaj mnie (reż. Janusz Józefowicz) 1994 – Bajor w Buffo (reż. J. Józefowicz) 1994 – Evita jako Che Guevara (reż. Marcel Kochańczyk) 1995 – Odchodzić (reż. A. Rozhin) 1997 – Ewa Hitler pali camele jako reporter (reż.