thumb|200px|Francisco Goya, Ofiara składana Panowi, 1771 thumb|200px|Przedstawienie ofiary z dzika na greckim tondzie z VI wieku p.n.e. Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnegoB. Walendowska, Słownik etnologiczny. Terminy ogólne, s. 266., występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną.
Motyw ofiary Celem ofiarodawcy jest: pokuta lub przebłaganie bóstwa, oddanie mu hołdu, poddanie się jego woli, prośba o jego przychylność, rodzaj pobożnego handlu na zasadzie „ja Tobie, Ty mnie", „daję abyś dał". Bywa też, że nabiera charakteru magicznego. Wysokość i wartość składanej ofiary jest uznaniowa, subiektywna i uwarunkowana trybem życia ofiarodawców.
Nazwy i rodzaje ofiar W wierzeniach Słowian ofiarę nazywano obiatą, trzebą lub żertwą.