Jednocześnie według relacji świadków Suworow nie tylko nie podjął działań zapobiegających rzezi, nie ukarał sprawców, ale odniósł spore korzyści z przeprowadzonej masakry, gdy polecił później odtworzenie wąskiej kładki i wpuszczanie z lewobrzeżnej Warszawy rodzin pomordowanych, co zapoczątkowało psychozę strachu wśród cywilnej ludności miasta i przyśpieszyło kapitulację.
Po kapitulacji miasta Suworow wysłał składający się z trzech słów meldunek do carycy Katarzyny II, który dzięki swej lapidarności przeszedł do legendy w rosyjskiej historiografii: „Hura, Warszawa nasza!” (Ура! Варшава наша!)Великие полководцы России. Том 9: Полководцы Екатерины II, wyd. 2014, s. 33.Андрей Иванов «Ура! Варшава наша!» К годовщине подавления польского восстания na http://ruskline.ru.Александр Манаев «Ура! Варшава наша!» na https://rossaprimavera.ru., na co cesarzowa odpowiedziała równie lapidarnie: „Hura, Feldmarszałku Suworow!” (Ура! Фельдмаршал Суворов!)W rzeczywistości tym krótkim wiadomościom towarzyszyły dłuższe listy, zob. Д. Н. Бантыш-Каменский Биографии генерал-фельдмаршалов., co było oznajmieniem awansu Suworowa do stopnia feldmarszałka.