świecki).
Regionalne zróżnicowanie grup osadniczych zostało też symbolicznie wykorzystane do ideologicznego podkreślenia znaczenia napływu ludności z zachodu dla rozwoju ziem Wielkopolski i Pomorza Gdańskiego poprzez umieszczenie wokół wieńczącej gmach Komisji kopuły sześciu figur przedstawiających kolejne historyczne etapy niemieckiej kolonizacji:
kolonizację średniowieczną reprezentowali mnich cysterski i rycerz zakonny, kolonizację XVIII-wieczną – Salzburczyk i Holender, kolonizację współczesną – chłop westfalski i chłop szwabski.
Charakter kolonizacji Choć w teorii kolonizacja prowadzona przez Komisję była kolonizacją wewnętrzną, tj. odbywającą się w granicach jednego państwa, w praktyce przypominała ona bardziej kolonizację zewnętrzną:W prowincjach o zdecydowanej przewadze ludności niemieckiej „wewnętrzna kolonizacja” zapobiec miała wyludnieniu, które spowodował masowy odpływ chłopów do ośrodków przemysłowych w zachodnich landach. Jej celem była stymulacja relacji ekonomicznych i socjalnych poprzez wzmocnienie warstwy drobnych i średnich włościan, a także wsparcie robotników rolnych. Natomiast w Prowincji Poznańskiej i Prusach Zachodnich chodziło o daleko idące ułatwienie napływu ludności niemieckiej na obszar zdominowany przez obcy, słowiański żywioł.