Adad-nirari II (akad. Adad-nērārī, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane (m)dIM-ERIM.GABA, (m)(d)10-ERIM.GABA; tłum. „Adad jest moją pomocą”)Radner K., Adad-nērārī (2), w: Radner K. (red.), The Prosopography ..., s. 30-31. – król Asyrii w latach 911-891 p.n.e., syn i następca Aszur-dana II, ojciec Tukulti-Ninurty II, dziad Aszurnasirpala II; eponim (limmu) w roku 910 p.n.e.; według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 21 lat.
Wstąpił na tron w momencie, gdy Asyria była ograniczona zaledwie do rdzennych ziem w dorzeczu Tygrysu i Małego Zabu. Do miast asyryjskich od zachodu zaczęli docierać w swoich wyprawach Aramejczycy, natomiast od wschodu otaczały kraj wrogie ludy z gór Zagros. Adad-nirari II rozpoczął wojnę z plemionami aramejskimi. Wyparł je z doliny Tygrysu oraz wzgórz Kasziari (na północ od Nasibiny). Następnie podążył w kierunku Al Dżaziry, gdzie zburzył albo na nowo ufortyfikował miasta, które niegdyś wydarto bogu AszurowiMezopotamia: Asyria, cz. 1 („Walki o przetrwanie i hegemonię”), seria Tajemnice Starożytnych Cywilizacji (tom 45), Oxford Educational, Poznań 2011, s. 21. ().