mały|Rękopis dzieła mały|Strona tytułowa pierwszego francuskiego wydania z 1904 roku 120 dni Sodomy, czyli szkoła libertynizmu (Les cent vingt journées de Sodome ou l’École du libertinage) – powieść markiza de Sade’a. Jej do dziś zachowana forma została ukończona 27 listopada 1785, kiedy autor odbywał karę w Bastylii. W czasie szturmu paryżan na Bastylię 14 lipca 1789 roku „Sto dwadzieścia dni Sodomy, czyli szkoła libertynizmu” dostała się w ręce jednego z plądrujących Bastylię: Arnouxa de Saint-Maximima, który następnie ofiarował go markizowi de Villenevue-Trans, którego rodzina przechowywała rękopis przez trzy pokolenia. W 1900 r. manuskrypt zakupił anonimowy niemiecki bibliofil, wywiózł go do Berlina i przez 30 lat przechowywał w futerale w kształcie fallusa. W tym samym roku opublikował go seksuolog Iwan Bloch i udostępnił hermetycznemu gronu naukowców. Sade nie wiedział, że dzieło jego życia przetrwało. Sądził, że zaginęło bezpowrotnie i zrozpaczony starał się odzyskać swoją ideę, pisząc kolejne swoje słynne dzieła „wyklęte”, np. trzy wersje „Justyny...”, „Juliette”, „Alina i Valcour...”. W liście do przyjaciela napisał słynne zdanie: „Można odkupić stoły i krzesła, ale nie można odzyskać idei!”.