thumb|300px|Przekrój ludzkiej rogówki na granicy przejścia w twardówkę. 1. Nabłonek zewnętrzny. 2. Błona Bowmana. 3. Istota właściwa rogówki. a. Ukośne włókna przedniej warstwy istoty właściwej. b. Błona włókien, które są przecięte w poprzek dając kropkowany obraz. c. Ciałka rogówkowe (fibrocyty) o kształcie wrzecionowatym w tym przekroju. d. Błona włókien, które są przecięte podłużnie. e. Przejście w twardówkę z bardziej wyróżniającym się układem włókien oraz otoczeniem przez grubszy nabłonek. f. Małe naczynia krwionośne przechodzące blisko brzegu rogówki4. Błona Descemeta. 5. Śródbłonek komory przedniej oka. Rogówka () – wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej w jej przedniej części. Ludzka rogówka ma ok. 11,5 mm średnicy i grubość 0,5–0,6 mm w środkowej części oraz 0,6–0,8 mm w części obwodowej. Za rogówką znajduje się ciecz wodnista, a za nią soczewka. Rogówka nie jest unaczyniona, naczynia upośledzałyby jej przezierność. Odżywia się dzięki dyfuzji – przez łzy i ciecz wodnistą gałki ocznej, a także dzięki neurotrofinom dostarczanym przez unerwienie rogówki. Posiada dużo zakończeń bólowych, włókien bezrdzennych.