Colt Commander – amerykański pistolet samopowtarzalny, wersja pistoletu Colt M1911 wyposażona w skróconą lufę.
Historia Podczas II wojny światowej przepisową bronią krótką żołnierzy piechoty był pistolet Colt M1911A1. po wojnie wielu byłych żołnierzy kupowało ten pistolet jako broń prywatną, ale jego wadą były duże wymiary oraz masa utrudniające skryte przenoszenie. W 1948 roku Colt rozpoczął produkcję pistoletu Colt Commander. Nowy pistolet przy zachowaniu zasady działania Colta M1911 posiadał szkielet wykonany ze stopu lekkiego oraz skróconą lufę i zamek. Pistolet oferowany był w wersjach kalibru .45 ACP, .38 Super, 9 mm Parabellum, a przez krótki czas także 7,65 mm Parabellum.
W 1970 roku ofertę uzupełniono o wersję Combat Commander posiadającą szkielet ze stali nierdzewnej. Wersję ze szkieletem ze stopu lekkiego nazywano od 1970 roku Lightweight Commander. W 1972 roku zmieniono stop, z którego wykonywano Lightweight Commandera, oraz wprowadzono do oferty nowe magazynki o pojemności 8 naboi (zamienne ze starymi).
W następnych latach powstały kolejne wersje Commandera takie jak: Commanding Officer Gold Cup Commander (z regulowanym celownikiem) Target Combat Commander Double Eagle Combat Commander – wersja pistoletu Colt Double Eagle