Kraina, którą zamieszkali od tej pory nazywała się Lindon, a sama grupa została nazwana Laiquendimi.

Ñoldorowie Ñoldorowie byli drugim hufcem Eldarów w wędrówce z Cuiviénen do Amanu, prowadzonym przez Finwego. Nazwa (l. poj. ÑoldoPisownia przez ñ oddaje pierwotną wymowę, z początkowym // (ng), stosowaną przez Calaquendich w Amanie, stąd w tengwarze znak III 5. nosi nazwę „ngoldo”. Ci, którzy zostali wygnani do Śródziemia, wymawiali w Trzeciej Erze początkowe // jako // (quenya wygnańcza) – por. Ta pisownia jest rozpowszechniona wszędzie tam, gdzie quenya wygnańcza jest brana za podstawową wersję quenyi., w sindarinie Golodh) znaczy Mądrzy, lecz w sensie posiadania wiedzy, nie zaś rozsądku i rozwagi. Królem Ñoldorów w Amanie był Finwë.

Najbardziej zaprzyjaźnieni byli z Aulem, od którego nauczyli się wiele o obróbce kamienia i kruszców (dzięki temu Aulë zyskał miano Przyjaciela Ñoldorów). Dzięki przekazanej im wiedzy zasłynęli jako najbieglejsi wśród elfów w rozmaitych umiejętnościach; na swój sposób, na miarę otrzymanych od Ilúvatara darów, niejedno dodali do tego, czego ich Aulë nauczył. Kochali się bowiem w kunszcie mowy i pisma, w ozdobnych haftach, rysunkach i rzeźbie.