NR-30 (ros. НР–30 od Nudelman-Richter) – radzieckie automatyczne działko lotnicze kalibru 30 mm, szeroko używane jako uzbrojenie strzeleckie samolotów radzieckich i państw Układu Warszawskiego.
Historia Działko zostało skonstruowane przez A.E. Nudelmana i A.A. Richtera jako powiększona wersja działka NR-23 zostało wprowadzone do uzbrojenia w 1954 roku.
Działko NR-30 i jego nabój zostały opracowane w biurze OKB-16 A. Nudelmana i A. Richtera na zamówienie lotnictwa ZSRR, które wybrało kaliber 30 mm jako pośredni między używanymi dotychczas działkami lotniczymi 23 mm i 37 mm, optymalny pod względem masy pocisku, szybkostrzelności i umiarkowanej masy broni. W 1952 roku konstruktorzy uzyskali świadectwo ochronne. W konkursie uczestniczyły jeszcze działka konstrukcji Szpitalnego i Wołkowa, lecz NR-30 zostało uznane za najlepsze i wprowadzone do produkcji w 1954 roku w zakładzie nr 2 im. Diegtiariowa w Kowrowie, zastępując w ciągu dwóch lat w produkcji NR-23. Produkcja dochodziła do ok. 2000 działek rocznie. W 1967 roku konstruktorzy otrzymali za konstrukcję działka nagrodę państwową.