Na słabe wyniki zespołu wpłynęły wówczas częste zmiany kadrowe, brak treningów oraz odejście kluczowych piłkarzy, którzy nie czuli więzi z klubem. Dodatkowym problemem była rywalizacja z klubami cywilnymi, oferującymi atrakcyjniejsze warunki. Władze WKS-u uznały, że poprawa wyników wymaga stabilizacji składu, lepszych warunków treningowych i budowy własnego obiektu. Zmiany wymusiły też nowe przepisy PZPN-u dotyczące rejestracji zawodników.
Szansa na poszerzenie własnej bazy piłkarskiej pojawiła się w czerwcu 1922, kiedy to działacze najstarszego warszawskiego klubu sportowego – Korony – wyrazili chęć zawiązania fuzji z WKS-em.
Ewentualne połączenie z cywilną Koroną wymagało zmian w statucie WKS-u, w związku z czym zwołano walne zebranie członków klubu (31 lipca 1922). Podczas narady dokonano historycznej zmiany klubowej nazwy. Działacze WKS-u nie akceptowali warunku dodania do niej członu „Korona”. Na wniosek Zygmunta Wasseraba oraz Jerzego Misińskiego zmieniono ją na Wojskowy Klub Sportowy „Legia” Warszawa, formalnie reaktywując Legię z czasów legionowych – tym razem w oparciu o istniejący WKS. Ostatecznie uchwalono nowy statut, wzorowany na dokumencie Pogoni Lwów, który dopuszczał udział w rozgrywkach także zawodników cywilnych.