Rzut pionowy – ruch w polu grawitacyjnym Ziemi z prędkością początkową skierowaną pionowo do góry oraz przyjętymi przybliżeniami: pomija się opory ruchu, prędkość rzutu jest na tyle mała, że osiągnięta wysokość jest znacznie mniejsza od promienia ziemi (co pozwala na przyjęcie założenia, że pole grawitacyjne jest jednorodne), pomija się efekty związane z ruchem obrotowym Ziemi.
Rzut pionowy jest szczególnym przypadkiem rzutu ukośnego, w którym kąt rzutu jest równy 90°. Sinus 90° jest równy 1. Czas wznoszenia w rzucie pionowym wynosi:
Opis kinematyczny Przyjmując dodatni zwrot osi w górę, jedyną siłą działającą podczas ruchu na ciało jest siła ciężkości o stałej wartości, działająca w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu ciała, dlatego ciało porusza się po linii prostej ruchem jednostajnie zmiennym.
Działająca siła:
Przyspieszenie ruchu tego ciała jest równe przyspieszeniu ziemskiemu, czyli jest skierowane pionowo w dół:
Zależność prędkości od czasu ruchu:
Zależność położenia, równoważnego wysokości (h) od czasu:
Z powyższych zależności wynika, że ciało porusza się ruchem jednostajnie opóźnionym w górę, a po osiągnięciu najwyższego punktu ruchem jednostajnie przyspieszonym w dół.
Najważniejsze wnioski
Czas wznoszenia odpowiada sytuacji, gdy prędkość zmniejszy się do zera lub gdy osiąga maksimum: