Sadoul argumentował, że pierwsza połowa filmu (aż do wystrzelenia pocisku) zainspirowana została twórczością Verne’a, a druga połowa, przygody podróżników na i pod powierzchnią Księżyca, pochodziła od Wellsa.
Oprócz tych źródeł literackich różni filmoznawcy sugerują, że na Mélièsa duży wpływ miały inne dzieła, zwłaszcza opera-feeria Le Voyage dans la Lune Jacques’a Offenbacha i atrakcja „Podróż na Księżyc” na Wystawie Panamerykańskiej w 1901 roku w Buffalo w stanie Nowy Jork. Francuski historyk filmu Thierry Lefebvre wysunął hipotezę, że Méliès czerpał inspirację z obu tych dzieł, ale na różne sposoby: wydaje się, że przyjął strukturę filmu – „podróż na Księżyc, lądowanie na Księżycu, spotkanie z istotami pozaziemskimi z deformacją, podziemna wędrówka, spotkanie z Księżycem i brutalny powrót do rzeczywistości na Ziemi” – bezpośrednio z atrakcji z 1901 roku, ale zapożyczył także wiele elementów fabuły (w tym obecność sześciu astronomów o pseudonaukowych nazwiskach, teleskopy zamieniające się w taborety, zamontowane nad ziemią działo, scena, w której Księżyc wydaje się zbliżać do widza, księżycowa burza śnieżna, widok Ziemi i podróżnicy z parasolami) z opery-feerii Offenbacha.