thumb|260px|Mapa Ameryki Łacińskiej Ameryka Łacińska, Iberoameryka – termin obejmujący 20 krajów i 9 autonomii Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej, w których mówi się językami romańskimi, tj. po hiszpańsku, portugalsku lub francusku.
Pochodzenie terminu Termin po raz pierwszy pojawił się w 1856 r. w pismach kolumbijskiego pisarza i publicysty, żyjącego i tworzącego na emigracji w Paryżu, José Maríi Torresa Caicedo. Niemal równocześnie zaczął używać takiej nazwy chilijski pisarz Francisco Bilbao, który brał udział w paryskim kongresie zorganizowanym przez Iniciativa de la América. Określenie to zostało użyte w opozycji do „Ameryki saksońskiej”, jaką reprezentowały wówczas tryumfujące nad Meksykiem Stany Zjednoczone i brytyjska Kanada. Spopularyzowane zostało przez francuski reżim Napoleona III, dla którego był wygodnym narzędziem propagandy i pozwalał uzasadniać jego interwencje w Meksyku.
Nazwa ma uzasadnienie historyczne – jest to część kontynentu amerykańskiego skolonizowana prawie w całości przez dwa państwa położone na Półwyspie Iberyjskim – Hiszpanię i Portugalię.