RGD-2 (, ) – ręczny granat dymny konstrukcji radzieckiej.
Granat ten ma zastosowanie w czasie działań pojedynczych żołnierzy i małych pododdziałów do stawiania krótkotrwałych zasłon dymnych celem zamaskowania ich działań, a także do oślepiania stanowisk ogniowych nieprzyjaciela. Występuje w dwóch rodzajach – biały dym i czarny dym, oznaczanych w Polsce odpowiednio RGD-2B i RGD-2CZ. Jest używany przez Wojsko Polskie i Policję między innymi jako środek pozoracji pola walki. W latach 50. XX w. produkowały je Zakłady Materiałów Wybuchowych w Krywałdzie.
Początkowo jako ręczny granaty dymne RGD; posiadał kształt cylindra, wykonany był z tektury i miał masę około 0,5 kg. Wytwarzał zasłonę dymną długości do 30 metrów I i szerokości 5 – 8 m. Czas intensywnego dymienia granatu wynosił 60 – 90 sek. Zapalenie granatu następowało w wyniku potarcia zapalnika granatu potarką. Wojska zaopatrywano w granaty wydzielające dym biały lub czarny.