W jej przebiegu dochodzi do nieprawidłowej angiogenezy (neowaskularyzacji) – wytwarzane są dodatkowe, nieprawidłowe naczynia krwionośne, które przerastają siatkówkę i uszkadzają komórki. Nowe naczynia są poskręcane, słabe i nieszczelne, co powoduje wysięki i krwotoki. Może ona pojawiać się jako postać izolowana (tylko cechy postaci mokrej), ale u około ⅓ wszystkich pacjentów z neowaskularyzacją stwierdza się również obecność druz, przegrupowań barwnika i zaniku nabłonka barwnikowego.
Przebiega ona w sekwencji trzech zdarzeń: neowaskularyzacja podsiatkówkowa (naczyniówkowa) – jej źródłem są naczynia warstwy choriokapilarnej surowicze lub włóknisto-naczyniowe odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki powstanie tarczowatej blizny
Postać niewysiękowa może przejść w postać wysiękową, czemu towarzyszy gwałtowne nasilenie się objawów. Progresji sprzyja palenie tytoniu i niewyrównane ciśnienie tętnicze
Nieleczona postać wysiękowa w ciągu średnio 2 lat (z dużym zróżnicowaniem osobniczym: od 6 miesięcy do 10 lat) doprowadza do powstania blizny tarczowatej wskutek włóknienia tkanek w obrębie CNV.