Metoda Metoda liczenia kart (lub „”) jest najbardziej popularną wersją liczenia kart. Opisana początkowo w książce przez dr Edwarda Thorpa, została później udoskonalona przez innych autorów, m.in. przez Stanforda Wonga w . Gracz używający tego systemu obserwuje zmiany stosunku kart wysokich do niskich poprzez przypisanie dodatkowej wartości do kart: karty 2,3,4,5,6 mają wartość +1 karty 7,8,9 mają wartość 0 karty 10, J (walet), Q (dama), K (król), A (as) mają wartość -1
W ten sposób gracz otrzymuje tzw. wartość bieżącą. Oznacza to, że gdy wartość bieżąca jest wyższa niż 0, do rozdania pozostaje stosunkowo więcej kart wysokich niż niskich. Gdy wartość bieżąca jest mniejsza niż 0, pozostaje więcej kart niskich. Ponieważ najczęściej kasyna używają kilku talii kart (zwykle 4, 6 lub 8), aby obliczyć średni stosunek kart wysokich do niskich w jednej talii, gracz może podzielić wartość bieżącą przez ilość talii pozostałych do rozdania, otrzymując tzw. wartość prawdziwą. Gdy wartość bieżąca wynosi +6 i do rozdania pozostają 3 talie kart, wartość prawdziwa wynosi +2, tj. średnio w talii pozostałych do rozdania jest 2 karty wysokich więcej niż niskich.