Dolina górnego Rodanu w obecnym kantonie Valais była zamieszkana przez człowieka już w neolicie. Artefakty z cmentarzyska z tego okresu znalezione w Glis (Brigue) świadczą o kontaktach przedstawicieli tego społeczeństwa z południową stroną Alp (przez przełęcze Lein i Wielką Przełęcz Świętego Bernarda). Stała obecność ludzka w dolinie potwierdzona jest również z epoki brązu i epoki żelaza. Starożytny Rzym zawładnął tymi terenami dopiero z czasów cesarza Augusta, między 15 a 10 rokiem p.n.e. Rzymianie nazywali ten region Vallis Poenina (pol. Dolina Górnego Rodanu).
Na przełomie III i IV w. w Agaunum (dziś w granicach miasta Saint-Maurice) miała miejsce masakra żołnierzy Legii Tebańskiej i jej dowódcy Maurycego. Miejsce to stało się później ważnym punktem w skali całej doliny, a około 515 r. zbudowano w tym miejscu słynny klasztor kanoników regularnych Św. Maurycego. Zapewne pod koniec V w. dolina weszła w posiadanie tzw. drugiego królestwa Burgundii.