Frederick Rudolph Schroeder, Ted Schroeder (ur. 20 lipca 1921 w Newark, New Jersey, zm. 26 maja 2006 w La Jolla, Kalifornia) – tenisista amerykański, zwycięzca Wimbledonu i mistrzostw USA, zdobywca Pucharu Davisa.
Kariera tenisowa Jeden z wychowanków Los Angeles Tennis Club i Perry’ego Jonesa, w 1939 zdobył mistrzostwo USA juniorów, a w 1942 mistrzostwo uczelniane kraju (US Intercollegiate) w grze pojedynczej i podwójnej (z Larry Dee), jako student Stanford University. Miał już w tym momencie za sobą znaczące sukcesy w gronie seniorów, przede wszystkim dwukrotne wielkoszlemowe mistrzostwo USA w parze z Jackiem Kramerem. W 1942 do tytułu akademickiego dołożył także dorosłe mistrzostwo USA, pokonując w finale Franka Parkera. Był drugim – po Donie McNeillu w 1940 – zwycięzcą mistrzostw USA seniorskich i akademickich w jednym sezonie. Zanotował wymowny stopniowy awans w hierarchii mistrzostw USA – w debiucie w 1939 odpadł w III rundzie, rok później w ćwierćfinale, w 1941 w półfinale. W 1942 znalazł się na czele rankingu amerykańskiego, ze względu na toczącą się wojnę jedynej liczącej się klasyfikacji tenisowej w tym okresie.